Home |
![]() |
| Johannes Lambertus
Vitali, zoon van Giovanni Antonio
Vitale zag het levenslicht in de vroege ochtenduren van donderdag de 18. Juli
1871. Een uur na hem 5 uur `s morgens, kwam zijn broer Victorio
Aquilino op de wereld. Zoals gewoonlijk, in die dagen, werden de kinderen
thuis geboren. De Vittali familie woonde destijds nog steeds in de
Kerkstraat in een kleine bekrompen woning. Het gezin bestond nu uit 11
personen. |
||||
|
Men kan zich afvragen of de tweeling erg welkom was. Moeder Sophia was naar verluidt een lieve, hard werkende, opofferende ijzersterke vrouw, maar zij had nu al de leeftijd van 43 jaar bereikt. In haar huwelijk met Giovanni kwamen de kinderen met de regelmaat van de klok, 12 in getal. Drie kinderen ware al vroegtijdig overleden. Johanna Susanna Sophia in 1860 oud drie maanden,Paulus Francisco in 1861 oud 3 jaar en Sophia Margareta in 1866 op twee jarige leeftijd. Vader verdiende zijn dagelijkse brood maar de konkurrentie tussen de schoorsteenvegers was keihard en het waren moeilijke tijden. Tijd om aangifte van de geboorte van zijn kinderen doen had hij vrijwel niet want er moest gewerkt worden maar de wet liet hem geen andere keus. |
|
|||
|
De dag na de geboorte van de tweeling op zaterdag 20 Juli, begaf hij zich op weg naar het kantoor van de burgerlijke stand, destijds gevestigd aan de Singel 451. Hij werd vergezeld door zijn vrienden Michael Swaters een smid van het Fredrikplein en Maurits Evert Metz, timmerman, ook hij uit de Kerkstraat die als getuigen de geboorteakte zouden ondertekenen. Volgens de statistieken was de 20.Juli 1871 een bloed heette dag. In onze gedachten zien wij ze lopen. Op de hoek van de Kerkstraat; Leidsestraat rechtsaf richting Koningsplein. Over de brug van de Keizersgracht en de Herengracht. Over het Koningsplein en rechtsaf de Singel op. Dronken ze onderweg een pilsje? We weten het niet maar we gaan er van uit dat dit wel het geval was. Volgens de verhalen die later verteld werden luste Giovanni wel een slokje. "Beter de kinderen natte voetjes als vader een droge keel" was een uitspraak die aan hem toegeschreven word. Liegt de verteller dan lieg ik. Zo erg kan het niet geweest zijn want hij maakte van zijn bedrijf een bloeiende zaak welk aan hem, zowel als de families van zijn kinderen, een goede boterham gaf. Aangekomen bij de burgerlijke stand bleek het druk te zijn. In het archief van Amsterdam is te zien dat er die dag 16 aangiften van geboorte werden gedaan alsmede 14 sterfgevallen. De documenten werden met de hand ingevuld en dit vergde tijd. De ambtenaren werden met groot respect benaderd. Zij beheersten de schrijfkunst iets wat de meeste van eenvoudige werklieden niet deden. Het is de vraag of zij dit respect waardig waren maar in het land der blinden is éénoog koning. Om zijn identiteit aan te tonen heeft Giovanni heeft een aantal documenten overhandigd o.a. de zijn trouwakte waar hij staat vermeld met de naam Joannes Antonius Vitale. Erg nauwkeurig heeft de ambtenaar deze niet gelezen, want de nieuwgeboren kinderen worden ingeschreven met de achternaam Vitali. Vader Giovanni ondertekende braaf de aktes en begaf zich weer op weg naar huis. Het gezin werd voor verder leed niet gespaard want nog geen vier maanden later op 17 November overleed Victorio Anquilino. Zo werd dus Johannes Lambertus Vitali de stamvader van de Vitali`s, met één T dus, in Amsterdam. Wel waren er nog drie zusters Cornelia Maria, Johanna Susanna Carolina en Alida Maria, die ook als Vitali waren ingeschreven, maar die hebben de naam niet doorgegeven en zijn dus in dit verband niet interessant. |
||||
Heeft U een betere foto van Johannes Lambertus?